Mass

Antony Gormley - Mass

 

 

Ik liep me klem
tegen gepantserd glas.

Hoe hard ik liep,
hoe stuk ik ben
is nog te zien
aan barsten in het raam:

Alleen maar vorm,
maar geen details
en geen gezicht.

Misschien is dit een beeld
van hoe dat gaat,
en hoe mijn leven was
tot aan de botsing
met dit harde oppervlak.

Ik liep me stuk
zonder gezicht,
alleen maar maskers,
buitenkant
en haast,
altijd maar haast.

En nu?
Nu ik mij stuk gelopen heb
op deze muur?

Nu ik
tot stilstand ben gekomen
moet ik zoeken
naar een nieuwe weg.

Hoe verder
weet ik nu nog niet,
maar wel
dat het toch
nooit meer wordt
zoals het was.

Nee, dank je wel!